Şehrime Gel Sevgili

Şehrime Gel Sevgili
Şehrime gel sevgili!
Bir misafir gibi değil,
Yeni bir yabancı gibi gel.
Ama kalıcı olsun varlığın.
Ki, gezdirebileyim sana gönlümün sokaklarını.
Tanıtabileyim sana, sen olmuş her bir zerremi..
Aklıma gel sevgili!
Ansızın geliver ama gitme bir daha.
Takılı bir plak dönüp dursun görüntün.
Narin sesin ,yankı bulsun zihnimin boş duvarlarında.
Sen bana gel sevgili!
Bir cemre gibi düşüver yüreğime
Ve yeşert kurak topraklarımı.
Çiçekler açsın;
Kokunun değdiği tenimde,
Gözünün değdiği gözbebeklerimde.
Hayalini yaşattığım bu topraklarda,
Yokluğunun kararttığı bulutlar,
Hüznü damlatır oldu yeryüzüme.
Artık gözü kapalı arıyorum seni.
Duvar duvar geziyorum bu ıssız şehri.
Burası kimsesizliģn başkenti.
Öksüzlerin yitik semti.
Sen gel diye bekliyor boş caddeler.
Çünkü gülüşün havai fişekleri dans ettirir gökyüzümde.
Hadi gel sevdiğim!
Yoksa bu sensizlik,
Beni kapı dışarı edecek kendi yüreğimden!
                                    Yazan: Yüsra TURAMAN