AĞLAMA!
Sıradan bir yaz gecesi,
Ummadık bir kargaşanın içinde bulduk kendimizi.
Temmuz' un on beş' i. Yıl 2016.
Yeniden acıyı gördü bu gözler.
Ve yeniden kana bulandı yürekler...
Bir gece yarısı ansızın tepetaklak oldu,
Dost ve düşman bildiğimiz bütün saf'lar.
Biz o gecenin haşin karanlığına,
Şehit verdik yüzlerce kahramanı!
Gökyüzundeki ay şahitlik etti,
Sokakları yıkan savas naralarına.
Evladı can verirken dik duran analar;
Dayanak olup kuruldu sol tarafımıza.
Ve kaldırımları boyayan her kan pıhtısı,
Bir damla yaş olup süzüldü yanaklarından..
Ağlama gözü yaşlı anam!
Döktüğn her gözyaşı bir gökyüzüne bedelken;
Ağlama,
Bu vatan uğruna verilmiş  can için.
Çünkü bu yolda,
Ne ölenler ölümlüdür, ne de kalanlar.
Üzülme!
Adice bir ihaneti haketmedi bu topraklar.
Ve bir daha hüzne şahitlik etmeyecek bu ufuklar!
Kanını toprağa katan her yiğide sözümdür!
Bir daha, gözyaşı süzülmeyecek anaların nur yüzüne.
Ve gölgesine sığındığımız bu bayrak, ebediyete kadar inmeyecek yeryüzüne!!..
   
                            Yazan: Yüsra TURAMAN