Kuru Kağıtlar
Bahar geldi yine.
Çiçekler açtı,
Ağaçlar yeşerdi,
Gökyüzüyse bir hayli açık.
Seni anlatıyor buralar!
Oturup izlemek istiyorum sadece..
Kafam bulanık,
Düşüncelerim düğümlü,
Sol tarafımda ise bir ağırlık.
Sebebini bilmediğim sorular taşıyorum içimde.
Duvarlar dile gelse de anlatsa sana sessizliğimi.
Anlatsa sana;
Yokluğunda hayat bulmuş şu çaresizliğimi.
Yalnızlık haşin çıktı be sevgili!
Ben bilmezdim.
Beni bu kadar yıpratacağını bu sensizliğin.
Oysa şimdi;
Senden bir parça arıyorum,
Kokunun sindiği taş duvarlarda!
Sebepsizce çığırıyorum o derin boşluğa.
Sanki duysan, sanki görsen,
Gelirmişsin gibi...
Ama o kadar uzaksın ki benliğimden,
Ritmi bozuk kalbim bile,
Varlığını dileniyor boş caddelerden!
Söyle sevgili!
Ben bir cevap beklercesine kuru kağıtlara döküyorum ya derdimi..
Peki ya sen...?
Sen de bu kadar delirdin mi yokulugumda.??
Yazan: Yüsra TURAMAN
Yorumlar
Yorum Gönder