Ben Sustum Sevgili!

Ben Sustum Sevgili!
Sen hiç avazın çıktığı kadar sustun mu?
İçine akıttığın gözyaşlarında boğuldun mu?
Fırtınanın harladığı yürek yangınında yandın mı?
Ben sustum..
Ben boğuldum..
Ben yandım sevgilim.!
Ben her gece, gökyüzündeki yıldızlarla birleştirdiğim adını biraz daha izleyebilmek için sabahladım, pencere pervazında.
İsminin baş harflerinde yitirdim, zihnimdeki alfabeyi.
Bir gülüşüne saklayıverdim bütün kelimelerimi.
Yandım..
Tüm varlığımla, tüm yaşanmışlığımla.. Yandım ve kül oldum!
Bir "sen" kaldı benden geriye.
Hücrelerime yaşama sebebi diye doldurdum bakışlarını.
Ben sende kavruldum yağmur gözlüm..
Serseri bir damla gibi savruldum kendi rüzgarımda.
Şimdi bir hiç'im yeryüzünde.
Gitme vakti çoktan geldi!
Aç ellerini sevgilim! 
Avuçlarına bırakıyorum yüreğimi..!
Aç ellerini sevgili!
Gömülmüşlüğüm duruyor ellerinde..
Artık hükümsüzüm kendi varlığımda. 
Bağışla iradesizliğimi.
Avuçlarına bırakıyorum yüreğimi..

                                Yazan: Yüsra TURAMAN